16/6/2006 - BEKLE BENİ BEKLE BENİ
BEKLE BENİ
I
Bekle beni küçüğüm,
umudu karartmadan,
sevinci yitirmeden bekle.
Döneceğim bir gün elbet,
bekle beni.
Bahar geldiğinde,
kırlara çıkacaksın,
dizboyu otlar üstünde
koş koşabildiğince
ve sakın yitirme neşeyi.
Kırların sessizliğinde,
yüreğinin sesini dinle
ve orada benim için
küçücük bir yer ayır
ve bekle beni küçüğüm.
Doğa pervasızdır biraz,
bakarsın en olmaz yerde,
masmavi bir su fışkırır
ve suyun ışıldayan göğsünde
sevincin nilüferleri.
Bahar şaşırtmasın seni,
sırtüstü uzan bir gölgeye,
suların, kuşların sesini dinle
ve bekle beni orada,
döneceğim küçüğüm..
II
Mapusane türküleri
hüzünlüdür biraz,
belki her dinleyişinde
yüreğin burkulmakta,
için sızlamaktadır.
Ama acılara alışılmaz,
birşeyler var değişecek,
birşeyler var
değiştirmemiz gereken,
önce acılardan başlanacak.
Beş on yıl dediğin
pek kolay geçmeyebilir,
üstelik bu savaş,
bu kahredici kıyım,
bitmeyebilir daha uzun süre.
Ama sen sahip çıkarak
yaşama ve sevince,
bekle beni küçüğüm,
acılar bitecek bir gün,
sevgiler çiçek açacak.
Mapusane türküleri
hüzünlüyse de biraz,
yüreğin burkulmasın,
için sızlamasın sakın
ve bekle beni küçüğüm..
III
Kış kıyamet, bir gün
bakarsın çıkıp gelmişim,
varsın azgınlaşsın tipi
ve uğuldayadursun
dışardaki rüzgâr.
Sakın şaşırma küçüğüm,
üşümüş bir serçe gibi
titremesin ellerin,
apansız çıkıp geleceğim,
kış kıyamet de olsa bir gün.
Uğuldayan bu rüzgâr,
bu delice yağan kar,
ürkütmesin seni,
direnmektir artık
bekleyişin öbür adı.
Sen türküler söyle
ve gülümse küçüğüm,
çünkü sesinin
ırmağıyla yeşerecek
hasretin bozkırları.
Bekle beni küçüğüm,
umudu karartmadan,
sevinci yitirmeden bekle,
döneceğim bir gün elbet,
bekle beni küçüğüm...
Ahmet Telli
|
